Ja, ik weet dat U het momenteel best druk hebt met al die pakjes en kindjes, maar toch wil ik u vragen even verder te lezen. Want het is alweer een tijdje geleden dat we elkaar voor het laatst gezien hebben. Ik zit daar maar op dat eiland te webberen en heb helaas de afgelopen drie jaar uw eh verjaringsdag helaas niet kunnen bevieren.

Ik snap best dat U en Piet niet naar de Malediven kunnen komen, gezien uw ietswat religieus gekleurde achtergrond. Hahahaha....U zou bij de douane zomaar verdwijnen in de opslagkamer, totdat  Piet u weer komt ophalen na een goedverdiende vakantie. Want tja.. alles wat riekt naar niet-Moslim wordt, zoals U weet, door de Madeliefjes niet getolereerd.

Ok, ik ben aangekomen in Sri Lanka. Heb me voor 1000 roepies per nacht (iets minder dan 10 dollar) weten te nestelen in een aardig guesthouse naast een of ander strand in Colombo (WellaWatta beach voor de die-hards) en heb 24 uur per dag internet geregeld via een of andere mobiele aanbieder. Kost niks en dan heb je ook wat !

Ik probeer mijn dagelijkse rituelen aan te houden: laat naar bed, vroeg op, wat websites bezoeken (ad, nieuws.nu, haveeru.com.mv). Om goed wakker te worden een sigaretje, kop koffie en snel door wat blogs racen.

Na het gedoe met visum, een twijfelende Mohamed en nog meer van dat soort tonijnen op de weg, ben ik het goed zat met het hele ontwikkelingsgedoe. Ik bedoel, ze willen 't of ze willen het niet. Het hoeft allemaal niet gemakkelijk te gaan, maar ergens houdt het op. Dar "ergens " is hier. Ik zie geen mogelijkheid om met iemand anders dan Mohamed dit project verder vorm te geven, zonder dat dit tot nog meer frustraties en onmogelijkheden gaat leiden.

Had er nog nooit van gehoord, maar sinds mijn gedwongen visum-bezoek aan Sri Lanka is het woord niet meer uit mijn gedachten geweest. Het is synoniem voor "rugby". Een sport waar ik tot nu toe niet echt veel me had. Grote lelijke mannen, altijd wel ergens op het lichaam een wond, schaaf of breuk in klederdracht die me nog meer angst aanjaagt dan een militair uniform.

Na mijn gedwongen visum-trip naar Sri Lanka is het woord "rugger" niet meer uit mijn gedachten geweest.

Het gaat iets makkelijker dan in NL, maar toch is er het een en ander nodig om  ervoor te zorgen dat ik me voor langere tijd op de Malediven kan vestigen. De eerste stap is het registreren van een bedrijf, zodat de eigenaar van dat bedrijf een werkvergunning voor mij kan aanvragen. Die eigenaar is Mohamed, een van mijn goede vrienden sinds dat ik hier ben aangekomen. Werkte eerst op de school en heeft nu en baan bij de douane en een eigen winkeltje, samen met zijn vader. Een rustige gozer, die met iedereen op het eiland goede relaties onderhoudt.

Inmiddels is het bedrijf geregistreerd. Even een formulier invullen, 600 MRF betalen (42 euro) en je bent klaar voor het eerste jaar bedrijfsvoering. Na twee dagen hoor je of de naam nergens op de Malediven is geregistreerd (met de rest van de wereld hebben ze niks te maken) en je kunt gan starten.

Joomla-Developments is de naam en we hebben er gelijk maar een website aan gekoppeld. www.joomla-developments.com

Volgende stap is het aanvragen van de werkvergunning. Hiervoor moet een bedrag van ongeveer 1100 dollar worden neergeteld, dus dat wordt flink doorwerken de komende 3 maanden